ἀγαθᾶι τύχαι· τάδε διέγραψαν τοὶ αἱρεθέντες ὑπὲρτᾶς ἱερωσύνας τοῦ Ἑρμᾶ τοῦ Ἐναγωνίου, ἽππαρχοςΝικολόχου, Ἀνδροσθένης Ἀλθαιμένευς, Χαρίδαμος Διο–φάντου· vac. ὁ πριάμενος τὰν ἱερωσύναν τοῦ Ἑρμᾶ τοῦ Ἐνα–γωνίου ἔστω ὑγιὴς καὶ ὁλόκλαρος καὶ ἱερώσθω ἐπὶ βίου· ὁ πρι–άμενος τὰν ἱερατείαν ἀτελὴς ἔστω στρατείας ὑπερορί–ου, ἱπποτροφίας, τριηραρχίας, χοραγιᾶν, <λ>αμπαδαρχίας,καὶ τᾶν ἀλλᾶν λειτουρ̣γιᾶν πασᾶν· σπενδέτω δὲ καὶ ἐντοῖς ἀγῶσιν, καὶ ἐμ προεδρίαι καθήσθω καθὰ καὶ τοὶ ἄλλοι ἱε–ρ̣εῖς· ἐπιτιθέτω δὲ καὶ τὰ ἱερὰ ἐπὶ τὸμ βωμὸν πᾶσι τοῖς θύ–ουσι ὁ ἱερεύς· γέρη δὲ λαμβανέτω τῶν θυομένων τῶιἙρμᾶι τῶι Ἐναγωνίωι δέρμα καὶ σκέλος· ὁ μόναρχος ὁ γε–νόμενος μετὰ Μενοίτιον καὶ τοὶ ἱεροπο<ι>οὶ καὶ τοὶ ἄλλοι τοὶἀεὶ γινό〚. .〛μενοι ἀπὸ τοῦ ἀργυρίου τοῦ διατεταγμένουαὐτοῖς ἐς τὰς κατὰ μῆνα θυσίας θυόντω ἐμ μὲν τοῖς ἄλ–λοις μ<η>σὶ τετράδι ἱσταμένου, τοῦ δὲ Ὑακινθίου τᾶι δευτέ–ραι καὶ τοῦ Ἀλσείου τᾶι δεκάται, ἑκάστου μηνὸς οἶν ἄρσε–να μὴ ἐλάσσονος ἄξιον δραχμᾶν ΔΔ<Δ>· ὁ ἱερεὺς ἐπὶ πᾶ–σαν τὰν θυσίαν ἃν θύει τῶι Ἑρμᾶι εἷ ὁ μόναρχος καὶ τοὶ ἱερο–ποιοὶ συμπομπευέτω· ὁ ἀγωνοθέτας θυέτω καθὰ καὶ πρότε–ρον ἐν ταῖς τρισὶ προλαμπάσι ταῖς πράταις, Δαλίου δεκά–ται, ἑκκαιδεκάται, ἰκάδι, ἐν ἑκάσται προλαμπάδι ἱερεῖοντέλευν μὴ ἐλάσσονος ἄξιον τοῦ γεγραμ<μ>ένου ἐν τῶι νό–μωι δραχμᾶν 𐅄Δ·  vac.  θυέτω δὲ καὶ ἐν τᾶι λαμπάδι τοῦ μη–νὸς τοῦ Ἀλσείου τᾶι δεκάται ἱερεῖον ποτὶ τὸ αὐτὸ πλῆ–θος τοῦ ἐκκειμένου ἀργυρίου, καθὰ καὶ πρότερον· τοὶ λαμ–πάδαρχοι θυόντω τῶι Ἑρμᾶι ταῖς τρισὶ προλαμπάσι ἕκται ἀπι–όντος Δαλίου, καὶ νευμηνίαι Ἀλσείου, ἕκται ἱσταμένου, ἕκασ–τος ἐν ἑκάσται προλαμ{ι}πάδι ἱερεῖον τέλευν μὴ ἐλάσσο–νος ἄξιον δραχμᾶν 𐅄Δ·  vac.  θυόντω δὲ καὶ τᾶι τετράδι τοῦἈλσείου πρὸ τοῦ τὰν ἔριν τᾶς λαμπάδος γίνεσθαι καὶ τᾶι δεκά–ται ἐπὶ τᾶι λαμπάδι, ἐν ἑκατέραι ἁμέραι ἕκαστος τῶν λαμπα–δάρχων ἱερεῖον μὴ ἐλάσσονος ἄξιον δραχμᾶν ΔΔΔΔ· τῶνλαμπαδάρχων ὁ νικάσας εὐεξίαι ἢ δρόμωι θυέτω ἀπὸ τοῦ νικα–τηρίου τοῦ ἐκκειμένου ἐν τῶι νόμωι τῶι Ἑρμᾶι ὑπὲρ ἑκατέ–ρας νίκας μετὰ τὰν αὔριον τᾶς λαμπάδος ἱερεῖον τέ–λευν ἀπὸ δραχμᾶν ΔΔΔ· ὁ γυμνασίαρχος ὅς κα ἄρχηιμετὰ μόναρχον Μενοίτιον καὶ τοὶ ἄλλοι τοὶ ἀεὶ γινόμε–νοι ἀπὸ τοῦ ἀργυρίου τοῦ διδομένου αὐτοῖς ἐς τὰς διατοξεύ–σεις καὶ διακοντισίας θυόντω τᾶς μὲν χειμερινᾶς ἑξαμήνουΘευδαισίου, Καφισίου, Γεραστίου, τᾶς δὲ θερινᾶς Ἀγριανίου, Πανά–μου, Ἀλσείου, ἑκάστου μηνὸς ἱερεῖον μὴ ἐλάσσονος ἄξιονδραχμᾶν  v  ΔΔ󰂪· θυόντω δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ διδομένου αὐτοῖς εἰς τὰςδιαδρομὰς τοῦ Ἀρταμιτίου καὶ τοῦ Ἀγριανίου ἐν ἑκατέρωι μηνὶ ἱε–ρεῖον μὴ ἐλάσσονος ἄξιον δραχμᾶν 𐅄· θυόντω δὲ καὶ τοῦ μηνὸςτοῦ Ἀλσείου τᾶι δεκάται καθὰ καὶ πρότερον ἱερεῖον μὴ ἐλάσσονοςἄξιον τοῦ ἐν τῶι νόμωι γεγραμμένου δραχμᾶν 𐅄Δ· ὁ παιδο–νόμος ὅς κα ἄρχηι μετὰ μόναρχον Μενοίτιον καὶ τοὶ ἀεὶ γινό–μενοι θυόντω τοῦ μηνὸς τοῦ Ὑακινθίου τᾶι δευτέραι τῶι Ἑρ–μᾶι ἱερεῖον τέλευν ἀπὸ δραχμᾶν  v  𐅄Δ· τοὶ δὲ ταμίαι διδόν–τω αὐτοῖς τὸ τεταγμένον·  vac.  τοῦ μηνὸς τοῦ Ὑακινθίου τᾶιδευτέραι μετὰ τὸ συντελεσθῆμεν τὸν μακρὸν δρόμον γίνεσ–θαι λαμπάδα παίδων πρὶν ἢ τὰς πομπὰς ἀποστέλλεσθαι· ὁ δὲ παι–δονόμος μετὰ τοῦ ἱερέως τοῦ Ἑρμᾶ καὶ τοῦ ἀγωνοθέτα καταλε–ξάτω παῖδας ἐκ τῶν παραβαλλόντων ἐς τὰς παλαίστρας, τὸνἴσον ἀριθμὸν ὃς καὶ ἐπὶ τῶν τρεχόντων τᾶι δεκάται τοῦ Ἀλσείου ἐντῶι νόμωι γέγραπται· ἀλειφέσθων δὲ ἐπεί κα μέλλοντι τρέχεν 〚Α〛ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τοῦ ἐκτιθεμένου ὑπὸ τοῦ γυμνασιάρχου· τοῦδὲ ἱερείου οὗ θύει ὁ παιδονόμος τᾶι δευτέραι τοῦ Ὑακινθίου τῶιἙρμᾶι τὰ μὲν ἄλλα κρέα διανειμάτω τοῖς δραμοῦσι τὰνλαμπάδα, τὸ δὲ εὐώνυμον σκέλος διδότω ἆθλον τῶι νικάσαν–τι τὰμ πράταν· αἰ δέ κά τινες ἐρίζωντι ὑπὲρ τᾶς πράταςγίνεσθαι καὶ ἐπὶ τούτων τὰν διαδρομὰν κατὰ ταὐτὰ καθὰ καὶ ἐπὶτῶν τᾶι τετράδι τοῦ Ἀλσείου ἐριζόντων ἐν τῶι νόμωι γέγραπται·ὁ παιδονόμος τᾶι δεκάται τοῦ Ἀλσείου θυέτω ἐν τᾶι λαμπάδι ἱε–ρεῖον τῶι Ἑρμᾶι καθὰ ἐν τῶι νόμωι γέγραπται μὴ ἐλάσσονοςἄξιον δραχμᾶν ΔΔΔ· κατὰ ταὐτὰ <δ>ὲ θυέτω καὶ τὸ ἕτερονἱερεῖον ὃ γέγραπται ἐν τῶι νόμωι· ἆθλον δίδοσθαι τοῖς νικῶ–σι ἀπὸ τοῦ ἐκκειμένου ἀργυρίου δραχμᾶν ΔΔΔ· τοὶ στρα–ταγοὶ ἀπὸ τοῦ ἀργυρίου τοῦ διδομένου αὐτοῖς ἐς τὰς δια–τοξείας τῶν βαλλόντων τῶι καταπάλται θυόντω τῶιἙρμᾶι τοῦ μηνὸς τοῦ Ἀρταμιτίου καὶ τοῦ Πανάμου καὶ Καρνεί–ου καὶ Καφισίου, ἐν ἑκάστωι μηνὶ τῶν γεγραμμένων ἱερεῖον μὴἐλάσσονος ἄξιον δραχμᾶν v ΔΔΔΔ· v ὅσοι κα νικάσωντι στε–φανίταν ἀγῶνα, θυόντω τῶι Ἑρμᾶι τῶι Ἐναγωνίωι ἱερεῖον μὴ ἐ–λάσσονος ἄξιον δραχμᾶν v ΔΔΔΔ, ἐπεί κα τὰν ἀν{αν}αγόρευ–σιμ ποιῶνται τοὶ προστάται τῶν νικώντων τὸς στεφανίτας ἀ–γῶνας· τὸν στέφανον ἐπιτιθέτω τῶι νικῶντι ὑπὲρ τᾶς πόλιοςὁ ἱερεὺς τοῦ Ἑρμᾶ· v τοὶ παιδοτρίβαι τοὶ ὑπὸ τᾶς βουλᾶς δοκι–μασθέντες θυόντω τῶι Ἑρμᾶι τοῦ μηνὸς τοῦ Ὑακινθίου τᾶιδευτέραι τοὶ πάντες ἱερεῖον μὴ ἐλάσσονος ἄξιον δρα–χμᾶν ΔΔΔ· τὰ πίπτοντα ἀπὸ μηνὸς Βαδρομίου τοῦ ἐπὶ Με–[ν]οιτίου ἐ̣ξ̣ ἀστυνόμων καὶ τὰ ἐξ ἀγορανόμων χωρὶ τῶν[– – – – – – κ]αὶ ἐμπορικῶν παραβολίων καὶ ἐπιδεκάτων τῶ̣[ν][– – – – – – πάν]τ̣α ἦμεν ἱερὰ τοῦ Ἑρμᾶ· v τοὶ ἐργωνήσαντε[ς][παρὰ – – – –]ητᾶν ἢ ἐπιστατᾶν ἀπό τε καὶ τοῦ Βαδρο[μί]–[ου τοῦ ἐπὶ Μενοι]τίου ἀπαρχέσθων ἀπὸ παντὸς τοῦ . . – – – –[– – – – – – – – – –]αν τῶι Ἑρμᾶι, καὶ ὧμ μέν κα τοὶ ταμ̣[ίαι][– – – – – – – – – – –] ‾αι ἔργων, ὑπολογεύντω αὐτοῖ̣ς̣ – – – –– – – – – – – – – – – – ἀπὸ τᾶς πράτας δόσιος το̣– – – – – – –

ἐ̣ς τὰν ἀπαρχὰν ἔ̣στε κα τοὶ ἐπιστάται τοὶ ἀντυπο–λογήσαντες τοῖς ἐργώναις· κατὰ ταὐτὰ τοὶ ἐπιστά–ται τοῖς ταμίαις τὸ ἀργύριον ἀποδόντω·  vac.  ὁ ἱερεὺςμετὰ τοῦ γυμνασιάρχου καθ᾿ ἕκαστον ἐνιαυτὸντοῦ μηνὸς τοῦ Ἀγριανίου τ̣ᾶι νευ̣μηνίαι ἀποδεικνύτωἐκ τῶν παραβαλλόντων ἐς τὸ γύμνασιον νέων ἐπιμη–νίους πέντε ἐν τᾶι ἐκκλησίαι, ἕκαστος αὐτῶν μετ᾿ ἐ–ξουσίας̣ στολίζ̣ε̣σθαι· τοῖς δὲ αἱρεθεῖσι τοὶ ταμίαι τε–λεύντων δραχμὰς Λ‾ [. . .] ἀπὸ τοῦ ποτιπορευομέν[ου]ἀργυρίου 𐅅ΗΗ καὶ βοῦν̣ ἔστε δραχμὰς Η̣ΗΗ καὶ καύσιμ[α]ξ̣ύλα καὶ οἶν ἔστε δραχμὰς 𐅄Δ·  vac.  θυόντω δὲ τοὶ ἐπι–μήνιοι τετράδι ἱσταμένου Ὑακινθίου πομπεύσαντεςὑπὲρ τᾶς πόλιος μετὰ τοῦ ἱερέως καὶ τοῦ γυμνασιάρχου καὶὑπογυμνασιάρχου καὶ τῶν νέων τῶι Ἑρμᾶι βοῦν μὴ ἐλάσσω–νος ἄξιον δραχμᾶν ΗΗ𐅄 καὶ ὗν μὴ ἐλάσσωνος ἄξιονδραχμᾶν 𐅄·  vac.  τῶν δὲ ἀποδυομένων ἐς τὸ γυμνάσιονοἵ κα δήλωνται χωρὶ ἐφήβων διδόντω τοῖς ἐπιμηνίοιςἐς τὰν συναγωγὰν καὶ πανάγυριν τῶν Ἑρμαίων ἕκασ–τος δραχμὰς δύο ἐφ᾿ ἑκατέραν ἁμέραν· τοὶ δὲ ἐπιμήνι–οι τοὺς ἐπιτελέσαντας τὸ γεγραμμένον ἀπ̣ὸ̣ τ̣ᾶς̣ [.]Ο̣Τ̣Ι̣[. . . .]Σ πομπᾶς ΩΙΤΟΛ[.]ΤΑ[. . .]ΛΣΙΓΟ[. .]ΤΡΑΣ[. .]Α[.]ΠΑΓΟ[. .][. . .]ΑΣΟΥΛΤΟΜΙΝΕΙΩ– – – – – – – – – – – – – – –ΑΙ[. .]ΑΓΟΙΣΘΥΕΙΝ[.]ΓΕΑΣ[.]ΥΣ– – – – – – – – – – – –[. . . .]Ο𝈪ΛΤΗ[. .]ΥΕΤΓΕΙ– – – – –ΜΕΙΤΑΑ– –ΕΙΝΑ[.]Α̣Ι ἀπὸ τῶν τοῦ θεοῦ χρημάτων – – ΤΑΝΙΙΧΟ– –Ο τας ἱερ–ας ΤΑ̣ΣΣ̣Π̣[.]Τ̣ΑΡ̣Χ̣[.]ΟΙ̣Σ̣ΕΜΕΙ– – – – – – – – –ντας τῶιγ̣υμνασιάρ̣χ̣[ωι] ΕΓΑΓΩ– – – – – – – – ὁ̣ δ̣[ὲ ἱ]ε̣ρ̣ε̣ὺς̣ ἐπιθέτωπ̣ᾶν ἱε̣ρε̣ῖ̣ον τοῖ̣ς̣ ἐν[. .]Τ[. .]Σ– –Τ– – – – – – – –ΤΑΝΗ̣ΑΣ μετὰ τοῦ ἱερέως καὶ το̣ῦ̣ [– – – – – – θυσ]ά[τω ἀπὸ] τοῦδιδομένου ἀργυρίου ὃ κατ̣α̣– – – – – – – –ΑΣΣ– – ἁ θυσία γί–νεται τοῦ Ὑακινθίου μ̣η̣ν̣ὸς τρ̣ι̣ακ̣ά̣δ̣ι·  vac. Γ[.]Ι[.]ΤΑΙ[.] ἦ̣με̣ν ἱε–ρὰς καθὰ καὶ τὰς̣ ἄλλας – – – – –ΕΙΣ[.]Λ[.]ΑΕΤΑΙΤ– –ΛΛ[.]ΣΤΟΣ ἐν τᾶι παλαίστραι Σ[.]ΑΣ– – – –ΣΑΓ[. .]ΛΕ– – –ΑΓΟΡΑΣ πάντας·  vac.  τ̣ῶ̣ι δὲ ἀγων̣ο̣θετ̣ε̣ῦ̣ν̣[τι τ]ὰ κατὰ πενταετηρίδαἈσκλαπίεια ἐπιθέτ̣ω̣ ὁ ἱερε̣ὺ̣ς π̣άντ̣α τ̣ὰ ἱ̣ερεῖα̣ μ̣ε̣τ̣ὰ̣ τῶν ἐπι–μηνίων Κ̣ΑΙΥΠΕ[. .]ΙΑΣ – – –ΑΤΟ [μην]ὸ̣[ς] Ἀρ̣ταμ̣ι̣τ̣[ίο]υ τ̣ᾶιτετράδι  vac.  τὸν νικῶντα τὰν λαμπάδα τὰν τιθεμέναν τῶι Ἑρ–μᾶι καὶ τοὺς νικῶντας τὸν γυμνικὸν ἀγῶνα τῶν Ἑρμαίων ἀναγ–γελλέτω μὲν ὁ ἱερεὺς καὶ στεφανούτω ἑκάστου[ς· λ]όγον δὲ ἐς κι–βωτὸν καταβαλλέτω τᾶ̣ς γ̣ε̣ν̣ομ̣[έν]ας δ̣α̣[πά]ν̣ας ἐ̣ν αἷς κα̣ ἁμέ–ραις θυσίαι συντελῶ̣ν̣ται κατὰ τάνδε τὰν διαγραφάν· ἐστε–φανῶσθαι τὰ ἀγάλματα τοῦ θεοῦ τὰ ἐν τῶι γυμνασίωι πάντα·τοὶ δὲ ἀγορανόμοι ἐπιμελέσθων ὅπως ὁ πριάμενος τὰν στοὰντῶν Ἑρμῶν στεφανο̣ῖ, καθάπερ καὶ [τὰ ἐ]ν τᾶι ἀγορᾶι ἀγάλμα–τα στεφανοῦν αὐτὸν ποτιτέτακται.  vac.  ἀποδόσθων τοὶ πω–ληταὶ τοὶ ἐν ἀρχᾶι εὖντες τὰν ἱερωσύναν τοῦ Ἑρμᾶ, ὁ δὲ πρι–άμενος καταβαλεῖ τὸ ἀργύριον ἐπὶ τὸς ταμίας ποεύμε–νος καταβολὰς τρεῖς, τὰν μὲν πράταν ἐμ μηνὶ Γεραστίωι,τὰν δὲ δευτέραν ἐν Ὑακινθίωι, τὰν δὲ τρίταν ἐν τῶι Ἀλσείωιἐπὶ Μενοιτίου.  vac.  τὸ ἀργύριον τὸ περιττὸν ἀπὸ τᾶς ἱερατεί–ας διαγραψάντω τοὶ λογισταὶ ἀποδοῦσαν τὰν πόλιν τῶι Ἑρ–μᾶι· ἐπεὶ δέ κα ἁ πόλις ἐλευθέρα γένηται τῶν χρεῶν, ἃ ἐ–ΕΛ[. . . .] ἐπιστέλαι ἐπὶ Μενοίτιον μόναρχον, βουλεύσασ–θαι τὸν δᾶμον ἃ δεῖ συντελέσθαι τῶι θεῶι ἀπὸ τῶν χρή–μάτων τούτων ἔστε κα τῶι ἐπιστάται δίδοντες τοὶπροστάται καὶ τοὶ ταμίαι τὸν λόγον.  vac.  αἴ κα τοὶ ταμίαι τὰ[χ]ρήματα τὰ ποτιπορευόμενα τῶι θεῶι κατὰ τάνδε  vac.[τὰ]ν διαγραφὰν ἢ τούτων τι δανείζωνται ἢ μὴ δίδωντι[τὰ] ἐς τὰς θυσίας κατα[γρ]α[φ]έ[ν]τα αὐτοῖς ὡς γέγραπται,[ἀ]ποτεισάντω ἐπ[ιτίμιον] δ[ρα]χμὰς τρισχιλίας ἱε–ρὰς τοῦ Ἑρμᾶ· κατα[γρ]α̣ψ̣ά̣ν̣τω δὲ τὸ ἐ̣ς τὰς θ̣υσίας καὶ τὸνῦν παραδιδόμενον [ἀρ]γ̣ύ̣ριον̣ ΥΠΟ– – –ΛΠ– – – – – –τῶι Ἑρμᾶι.    vacat

Inscriptiones insularum maris Aegaei praeter Delum. Fasc. 4. Inscriptiones Coi, Calymnae, insularum Milesiarum. Curavit Klaus Hallof. Pars I. Inscriptionum Coi insulae: Decreta, epistulae, edicta, tituli sacri. Edid. Dimitris Bosnakis, Klaus Hallof, Kent Rigsby. – Berlin 2010